Dichterbij

Voor het YouTube kanaal; VPRO Poëzie produceert dopplmeister de serie Dichterbij, over eigentijdse Nederlandse en Vlaamse dichters. De filmpjes zijn bonbonnetjes met twee heerlijke smaken: een gedicht en een schets uit het dagelijks leven van de dichter. Smul ze!

Continue

De werkdag van Arno Van Vlierberghe loopt ten einde. Thuis wachten de moestuin en de poëzie.

Factuur, bubble wrap, handtekening. Elisabeth Tonnard maakt een bestelling van haar kunst postklaar.

Een dagje naar het strand. Voor Radna Fabias is de zee een troostende plek.

Dean Bowen gunt zichzelf een materialistische zomer. Die begint bij zijn favoriete vintage winkeltje.

In Genua, de stad die Ilja Leonard Pfeijffer zijn thuis noemt, ontvouwt zich een nieuwe dag.

Ook hartje winter traint Mieke van Zonneveld met haar team van de dames 1 gewoon door.

Als Charlotte van den Broeck tijdens het schrijven wat afleiding kan gebruiken, is er gelukkig altijd Nachtroer.

Over uit Japan bezoekt Jan Lauwereyns samen met zijn vrouw Miki het nieuwe café van zijn broer.

Het liefst werkt Antoine de Kom aan zijn onderzoek naar beroemde schurken in de bieb van het Rijks.

Simone Atangana Bekono verovert haar plekje in de wereld van de poëzie door veelvuldig op te treden.

Middenin het rumoer van Antwerpen ervaart Bart Moeyaert de rust om te schrijven.

Tijdens een theatertour tovert Bart Chabot allereerst zijn hotelkamer om tot een stukkie thuis.

Peter Verhelst zoekt bij zijn goede vriend Johan Tahon naar het perfecte decor voor zijn nieuwe theaterstuk.

Joost Baars en zijn vrienden stomen zich klaar voor een optreden in de Rode Hoed.

Elke donderdag verheugt Paul Meeuws zich op zijn portret-tekenklasje.

Voor het draaien van een was wandelt Tijl Nuyts zijn straat in Brussel op en af.

Knippen en plakken. Vicky Francken geeft zinnetjes uit magazines een onvoorziene betekenis.

Astrid Lampe raapt. Want puzzelen met het verzameld spul is goede hersengymnastiek voor het schrijven.

Kira Wuck beproeft het onopvallend uiterlijk van haar nieuwe fototoestelletje op de Dappermarkt.

De nodige anderhalf jaar voor het schrijven van een roman verschuilt Tomas Lieske zich in Parijs of Berlijn.

Maarten van der Graaff weet: slapen is belangrijk voor de mens. Het is ook zo lekker.

Maria Barnas schrijft een stuk over de surrealist Magritte. Eerst in het Boijmans kijken.

 

Alexis de Roode is zijn stenen platje al jaren zat. Tegels eruit, boom erin!

Een avondje in december. Hannah van Binsbergen verwend haar huisgenoten met oud-Hollandse winterkost.

Gedichten timen, romans recenseren, sleutelen aan een gedicht – Kees ’t Hart baadt de ganse dag in taal.

Toen Rodaan Al Galidi naar hier vluchtte, vond hij bij het Haerster veer zijn mooiste Nederland en zijn beste vriend.

Tijdens het dagelijks knutseluurtje ontdekken Runa Svetlikova en de kids dat de kat ook een pootje kan helpen.

Dichten doet Robert Anker een trap lager dan waar hij proza schrijft. Lezen het liefst een trap hoger.

Gedurende een dag schrijven geeft Anna Enquist ook gehoor aan Bach en de kastanje.

Ingmar Heytze kart graag over de slingerende landweggetjes rond Utrecht. Op zoek naar suffe dorpjes.

Op de school waar hij 37 jaar les gaf, is Charles Ducal nu mentor van jongeren die van ver naar België vluchtten.

Sebastiene Postma gaat liever niet naar buiten. Binnenshuis zijn boeken, dat is genoeg.

Wat als het schrijven niet lukt? Jonathan Griffioen en een bevriend collega bomen over de ondervonden gevolgen hiervan.

Overdag werkt Ruth Lasters op een middelbare school, de uren tot het slapengaan gaan op in roze schriftjes.

Thuis in zijn atelier werkt Mathijs Gomperts rustig verder aan een tafel voor zijn lief. Daarna even stoom afblazen.

Fietsen is geluk. En menig gedicht van Anton Korteweg kent zijn oorsprong in het rondgaan van de trappers.

Eerst het hoofd leegmaken en dan kan Sasja Janssen aan het werk. Dat doet ze thuis, wat geen reden is om de hele dag in pyjama te gaan zitten.

Na jaren van heimwee heeft Benno Barnard zich voorgoed gesetteld in zijn geliefde Engeland. Home sweet home.

Een wit huisje middenin het bos biedt Rozalie Hirs de nodige geborgenheid om te componeren met taal en klank.

Delft is zijn stad. Arjen Duinker struint dagelijks door het stadshart, waar alle wegen naar De Engel leiden.

De deadline nadert voor het project van Bernke Klein Zandvoort en een vriendin. Daarna is er weer tijd om te dichten!

Anneke Brassinga geeft haar broer dat waar hij zijn leven lang van droomde. Een wild en fleurig tuintje.

Twee keer per week schept Marieke Rijneveld de grup leeg op de boerderij. Het zijn dierbare dagen vol invallen.

Kip, pauw, konijn. Marije Langelaar en de kinderen genieten deze lome zondag van al wat rond het tuinhuisje scharrelt.

Verstoort het gras in de achtertuin van Nachoem M. Wijnberg zijn concentratie of brengt het juist de nodige afleiding?

Saskia Stehouwer begint haar werkdag met misschien wel de meest hemelse geur die er is. Die van vers gebakken brood.

In het Ro Theater beleeft het nieuwe theaterstuk van Marjolijn van Heemstra zijn allereerste doorloop.

Dagelijks tramt Menno Wigman naar zijn werkkamer in Amsterdam. Dichten maakt hongerig.

Lieke Marsman laat het dichten even voor wat het is. Tijd voor een muzikaal intermezzo.

Het is opa-en-oma-dag en dus verscheept Ivo de Wijs zich met de kleinkinderen in menig bootje.

Na een nacht schrijven, wandelt Eva Gerlach met genoegen de zon tegemoet.

Erik Bindervoet vult vele dagen met schrijven en tekenen. Mits twee harige schavuiten het toestaan.

Charlotte Van den Broeck volgt de opleiding Woordkunst te Antwerpen. Na het college gaat ze met vrienden op ’t café.

Rens van der Knoop is veelal thuis. Aan het werk. Of nee, aan het niksen.

Fris rolt Maud Vanhauwaert een nieuwe werkdag in. De grote witte bank is het centrum van haar schrijfwereld.

De dag begint voor Lévi Weemoedt en zijn honden met een fikse ochtendwandeling. En petit comité.

Dendrologe Esther Jansma buigt zich over de jaarringen van een antiek stuk hout. Uit welk jaar zou het komen?

Jean Pierre Rawie maakt zijn gebruikelijke ommetje door Groningen langs antiquariaat en De Sigaar.

De appeltjes in de tuin van Marjoleine de Vos zijn klaar om geplukt te worden.

’s Ochtends na de koffie trekt K. Schippers zich terug in zijn werkkamer. Daar wacht hem een wonderlijk object.

Thuis schrijven is onmogelijk. Het lukt Els Moors wél in het Italiaanse buurtcafé van Paolo in haar stad Brussel.

De huisdieren van F. Starik hebben honger. Tijd om watervlooien te kopen.

Alleen thuis probeert Max Temmerman wat te werken. Maar Brel en Marieke zijn er ook nog.

Kardemom. Tjitske Jansen kan niet zonder. Met name zeer noodzakelijk tijdens het schrijven.

Samen met haar geliefde zoekt Delphine Lecompte naar woorden voor de dichtkunst. In de bouwmarkt.

Zonder de zee geen poëzie. Fleur Bourgonje rijdt geregeld naar het strand, weer of geen weer.

Boekwinkel Demian is een begrip in Vlaanderen. Ook Maarten Inghels komt er vaak en graag.

Hester Knibbe heeft misschien wel de meest idyllische tuin van Rotterdam. Het is een plek om jong te blijven.

Thomas Möhlmann is net zo trots op zijn vaderschap als zijn dichterschap. Een schooldag.

Erik Jan Harmens werkt het beste aan een gedicht tijdens het wandelen met de hond Pleun.

Tsead Bruinja speurt regelmatig kringloopwinkels af naar cd’s. Bijzondere, die hij nog niet heeft.

Iedere zaterdagochtend gaat Hans Sleutelaar met zijn kompanen de markt op. Vandaag is een zware storm op komst.

Elke dag gaat Anne Vegter samen met haar iMac op zoek naar de beste werkplek in huis.

Enkel werken is nog van belang voor Leonard Nolens. De dagen in zijn studio te Antwerpen zijn eender.